Veel mensen denken dat klachten ontstaan op het moment dat er iets misgaat.
Een verkeerde beweging. Te zwaar getild. Te lang gezeten.

Maar zo simpel is het meestal niet.

Je klacht is niet het begin. Het is het moment waarop je het merkt.

Dan pas. Als het pijn doet en niet meer gaat zoals je wilt.

We koppelen klachten graag aan één duidelijk moment.

Dáár ging het mis. Dáár voelde ik het. Dáár moet ik iets aan doen.

Dus zoeken we oplossingen die daarbij passen: sterker worden, soepeler maken, corrigeren, “goed” bewegen.

Logisch.
Maar het verklaart niet waarom klachten zo vaak terugkomen.

Onder pijn en stijfheid zit meestal geen los incident, maar een gewoonte.

Een vaste manier waarop je beweegt, zonder dat je daar steeds bij stilstaat.

Hoe je zit. Hoe je loopt. Hoe je reikt. Hoe je draait. Hoe je adem meedoet.

Die manier is niet fout. En ook niet gek.

Het is je automatische stand (ingesleten patroon): de route waar je lijf vanzelf op terugvalt, omdat die vertrouwd is.

En wat bekend is, gaat op automatische piloot.

Zolang dat patroon “werkt”, voelt het normaal.

Je merkt het niet als een keuze, maar als: zo doe ik dat nou eenmaal.

Je aandacht gaat pas aan bij het eindpunt: pijn, stijfheid, “het zit vast”.

Niet omdat je niet oplet.
Maar omdat je pas luistert als je lijf protesteert.

Een behandeling kan veel doen. Het kan verzachten, ruimte geven, verlichting brengen.

Vaak voelt dat ook echt beter.

Maar als je daarna teruggaat naar dezelfde manier van bewegen, komt die klacht vroeg of laat terug.

Niet omdat de behandeling tekortschiet.

Maar omdat dat patroon hetzelfde blijft.

Het verschil zit niet in harder oefenen of nóg beter je best doen.

Het verschil zit in ervaren wat je doet.

Hoe je het aanpakt. Waar je al vasthoudt. Wat je automatisch herhaalt, zonder dat je het doorhebt.

En dan gebeurt er iets belangrijks: je merkt dat dat patroon niet de enige optie is.

Je ontdekt dat je lijf meer mogelijkheden heeft dan je gebruikt.

En dat je kunt kiezen: doorgaan op de oude route, of bewegen op een manier die beter voelt.

Niet in theorie.

Maar in je lijf.

Dat is precies waar mijn lessen over gaan: je ervaart meerdere opties, zodat je zelf kunt bijsturen — zonder dat je afhankelijk blijft van “de volgende afspraak”.

Dan verandert je relatie met klachten.

Je hoeft niet te wachten tot het misgaat.

Je herkent eerder wat er gebeurt.

Je stuurt bij vóórdat het vastloopt.

Daardoor worden klachten minder heftig, minder dwingend — en vaak ook minder frequent.

Niet omdat je jezelf corrigeert.

Maar omdat je niet meer automatisch blijft doen wat je lijf al een tijd probeert duidelijk te maken.

Dit gaat niet over perfecte houdingen.

Niet over discipline.

Niet over “het goed doen”.

Dit gaat over leren voelen wat je doet, zodat je zelf kunt kiezen hoe je verdergaat.

Dat is wat ik mensen leer.

Niet door het voor te doen.

Maar door ze het te laten ervaren.

Zodat ze het zelf kunnen.

Ook zonder mij.

Wil je dit zelf ervaren?

Begin met Feldenkrais de Basis: rustige lessen waarin je ervaart dat je meer mogelijkheden hebt dan je nu gebruikt.