"Zit eens rechtop."
Waarschijnlijk doe je nu meteen iets. Je maakt je rug langer. Je trekt je schouders iets naar achteren. Je trekt je kin een klein beetje in.
En probeer dat nu eens tien minuten vol te houden.
Voel je hoeveel werk dat eigenlijk is?
Dat is niet zo vreemd.
Want rechtop zitten is voor veel mensen geen houding meer. Het is een opdracht geworden. Je probeert die houding vast te houden.
De onzichtbare opdracht
Van jongs af aan leren we dat rechtop zitten goed is.
Dus zodra we merken dat we wat onderuitzakken, corrigeren we onszelf.
Schouders naar achteren. Rug recht. Niet hangen.
En voor je het weet, ben je de hele dag bezig jezelf te corrigeren. Niet één keer, maar steeds opnieuw.
Dat kost energie.
Het probleem is niet rechtop zitten
Begrijp me goed.
Ik zeg niet dat je onderuitgezakt moet gaan zitten. Ik zeg ook niet dat rechtop zitten verkeerd is.
Het probleem ontstaat pas wanneer je probeert één houding vast te houden. Alsof er maar één goede manier van zitten bestaat.
Een lichaam wil bewegen
Kijk maar eens naar een kind.
Die zit bijna nooit lang hetzelfde.
Even rechtop. Dan scheef. Dan een been onder zich. Dan weer anders.
Niet omdat het niet netjes kan zitten, maar omdat bewegen heel normaal is.
Wij volwassenen proberen op kantoor of achter de computer juist vaak zo stil mogelijk te blijven zitten.
En juist dat maakt zitten zwaar.
Waarom je nek moe wordt
Wanneer je een houding vasthoudt, moeten bepaalde spieren de hele tijd blijven werken.
Dat merk je nauwelijks.
Tot je aan het eind van de dag opstaat.
Je nek voelt zwaar. Je schouders zitten vast.
En je vraagt je af hoe dat kan. Je hebt toch juist zo goed opgelet?
Misschien was dát wel het probleem.
Niet dat je verkeerd zat.
Maar dat je zo hard je best deed om goed te zitten.
Er bestaat geen perfecte zithouding
Dat klinkt misschien vreemd.
Toch geloof ik niet zo in de perfecte zithouding.
De prettigste houding is meestal de houding waar je niet te lang in blijft. Ook een goede houding wordt vermoeiend als je haar te lang vasthoudt.
Je lijf houdt van afwisseling.
Een klein beetje verzitten. Je gewicht iets verplaatsen. Even naar voren leunen. Dan weer achterover.
Niet omdat één van die houdingen perfect is, maar omdat variatie minder moeite kost dan stilstand.
Dat is precies wat ik zie tijdens Feldenkrais
Tijdens een les zeg ik bijna nooit:
"Ga goed zitten."
Ik ben veel nieuwsgieriger naar andere vragen.
Waar rust je gewicht op?
Beweegt je borstkas nog als je ademt?
Mag je hoofd een klein beetje meebewegen als je naar je scherm kijkt?
Kun je merken dat je ongemerkt je schouders optrekt?
Dat zijn geen grote veranderingen.
Maar juist die kleine verschillen maken bewegen vaak makkelijker.
Niet omdat je jezelf corrigeert.
Maar omdat je ontdekt dat je meer mogelijkheden hebt dan je dacht.
Minder je best doen
Misschien hoef je je houding dus helemaal niet te verbeteren.
Misschien is het interessanter om minder hard je best te doen.
Niet stijver rechtop.
Niet slordiger onderuit.
Maar vrij genoeg om gedurende de dag van houding te veranderen.
Dat kost minder energie.
Vaak merk je dat als eerste aan je nek en schouders.
Wil je zelf ervaren wat kleine veranderingen kunnen doen?
In mijn gratis e-book 3 Gouden Tips laat ik je zien hoe je met eenvoudige bewegingen ontdekt waar je ongemerkt spanning vasthoudt tijdens het zitten.
Niet om nóg beter rechtop te leren zitten.
Maar om te ervaren hoeveel verschil een beetje variatie kan maken.
En wil je daarnaast een paar eenvoudige bewegingen voor een stijve nek en schouders?
Lees dan ook mijn blog 'Waarom je nek en schouders steeds stijver worden (en wat je er zelf aan kunt doen)'.